Listin að eldast með reisn.

Sá hópur fólks sem flokkast sem aldraðir er mjög misleitur og jafnvel fjölbreyttari en aðrir aldurshópar, enda samansettur af mótuðum einstaklingum með fjölbreytta reynslu. Hver einstaklingur hefur lifað sínu lífi og mótast af því. Hækkandi aldur fer mis mjúklega með einstaklinginn og miklar breytingar eiga sér stað. Breytingar eins og líkamlegir eða andlegir sjúkdómar, missir og sorg eða búferlaflutningar þar sem fólk flytur í minna eigið húsnæði eða það flytur úr sínu húsnæði og inn á hjúkrunar eða dvalarheimili.

Aldraðir eru stimplaðir af samfélagi og lögum og allir settir undir sama hatt, þ.e. gengið er út frá því að þessir einstaklingar hafi nákvæmlega sömu þarfir.

Það sem einkennir helst kynslóðina sem er „öldruð“ í dag er nægjusemi, þeir kvarta ekki og flestir hafa þurft að vinna hörðum höndum fyrir sér og sínum í gegnum tíðina.

Ég er nýútskrifuð úr hjúkrunarfræði og starfa sem hjúkrunarfræðingur á Heilbrigðisstofnun Suð-Austurlands. Ég er full áhuga og ánægð í mínu starfi og ber hag íbúa heimilisins mjög fyrir brjósti. Ég tel það forréttindi að starfa með öldruðum, yndislegt fólk sem hefur mikla lífsreynslu og er markað af henni. Ég held að við í okkar litla samfélagi getum verið stolt af okkar heilbrigðisstofnun, við státum af fagfólki, yndislegu starfsfólki sem gerir sitt allra besta á hverjum degi. Vinnur við það að hugsa um og hlúa að fólki sem ekki lengur getur verið heima hjá sér. En mögulega getum við gert betur, og er það markmið mitt og annara starfsmanna að gera gott hjúkrunarheimil ennþá betra.

Meginmarkmið umönnunar sjúklinga á hjúkrunarheimilum er að styrkja mannlega reisn og auka gæði þess lífs sem eftir er. Með þessi markmið í farteskinu eru okkur næstum allar leiðir færar.

Inn á hjúkrunarheimilum í dag er mikið af fólki með heilabilunarsjúkdóma, okkar heimili er ekkert frábrugðið. Að mínu mati er umhyggja einn stærsti þáttur í hjúkrun heilabilaðra. Aðrir mikilvægir þættir eru t.d. virðing, skilningur og samskipti. Samskipti er vissulega stór þáttur því að heilabilaðir tjá sig ekkert endilega með orðum og þá er nauðsynlegt að kunna að meta það samskiptamunstur sem viðkomandi notar, og virða það.

Aðstandendur þessa einstaklinga eiga oft erfitt, þeir finna fyrir sektarkennd, sorg og hræðslu. Það er í verkahring okkar hjúkrunarfólksins að hjálpa aðstandendum í gegnum þessa erfiðleika, þar sem það er svo mikilvægt að aðstandendur, ættingjar og vinir haldi áfram að njóta samvista hvert við annað. Það er ákaflega mikilsvirði fyrir íbúa hjúkrunarheimila að fá fólkið sitt í til sín. Þó svo að starfsfólk geri sitt besta við umönnun þá jafnast ekkert á við nærveru ættingja sem hafa ferðast saman í gegnum lífið.

Við þessi vistaskipti hins aldraða er gott að taka með hluti að heiman, hluti sem viðkomandi þykir vænt um, t.d. myndir, teppi eða uppáhalds rúmfötin. Einnig er sniðugt að taka myndaalbúm með þar sem það getur létt lund að skoða myndir af ættingjum og vinum. Oft heyrir maður setningar eins og „ hann þekkir mig ekki lengur svo það þíðir ekkert að heimsækja hann“ Þetta er alrangt því heilabilaðir njóta þess að fá fólk sem það hefur þekkt í heimsókn, það finnur einhver tengsl. Margt er hægt að gera í heimsóknum til fólks með heilabilun eins og t.d. skoða gömul albúm, nudda hendur viðkomandi með kremi, tala um gamla daga, spila á spil, lesa dagblöðin, hlusta á tónlist, ganga um garðinn ofl. Samverustundirnar þurfa ekki að taka langan tíma í einu en ég get lofað ykkur því að þeirra verður notið. Mig langar að hvetja ættingja, vini og vandamenn að kíkja til okkar í heimsókn. Ég er handviss um að þið eigið eftir að njóta þess.

Búum öldruðum áhyggjulaust ævikvöld.

Ragnheiður Rafnsdóttir hjúkrunarfræðingur, HSSA.

Steingrímur og Ragnheiður

02.09.2011

Listin að eldast með reisn.

Sá hópur fólks sem flokkast sem aldraðir er mjög misleitur og jafnvel fjölbreyttari en aðrir aldurshópar, enda samansettur af mótuðum einstaklingum með fjölbreytta reynslu. Hver einstaklingur hefur lifað sínu lífi og mótast af því. Hækkandi aldur fer mis mjúklega með einstaklinginn og miklar breytingar eiga sér stað. Breytingar eins og líkamlegir eða andlegir sjúkdómar, missir og sorg eða búferlaflutningar þar sem fólk flytur í minna eigið húsnæði eða það flytur úr sínu húsnæði og inn á hjúkrunar eða dvalarheimili.

Aldraðir eru stimplaðir af samfélagi og lögum og allir settir undir sama hatt, þ.e. gengið er út frá því að þessir einstaklingar hafi nákvæmlega sömu þarfir.

Það sem einkennir helst kynslóðina sem er „öldruð“ í dag er nægjusemi, þeir kvarta ekki og flestir hafa þurft að vinna hörðum höndum fyrir sér og sínum í gegnum tíðina.

Ég er nýútskrifuð úr hjúkrunarfræði og starfa sem hjúkrunarfræðingur á Heilbrigðisstofnun Suð-Austurlands. Ég er full áhuga og ánægð í mínu starfi og ber hag íbúa heimilisins mjög fyrir brjósti. Ég tel það forréttindi að starfa með öldruðum, yndislegt fólk sem hefur mikla lífsreynslu og er markað af henni. Ég held að við í okkar litla samfélagi getum verið stolt af okkar heilbrigðisstofnun, við státum af fagfólki, yndislegu starfsfólki sem gerir sitt allra besta á hverjum degi. Vinnur við það að hugsa um og hlúa að fólki sem ekki lengur getur verið heima hjá sér. En mögulega getum við gert betur, og er það markmið mitt og annara starfsmanna að gera gott hjúkrunarheimil ennþá betra.

Meginmarkmið umönnunar sjúklinga á hjúkrunarheimilum er að styrkja mannlega reisn og auka gæði þess lífs sem eftir er. Með þessi markmið í farteskinu eru okkur næstum allar leiðir færar.

Inn á hjúkrunarheimilum í dag er mikið af fólki með heilabilunarsjúkdóma, okkar heimili er ekkert frábrugðið. Að mínu mati er umhyggja einn stærsti þáttur í hjúkrun heilabilaðra. Aðrir mikilvægir þættir eru t.d. virðing, skilningur og samskipti. Samskipti er vissulega stór þáttur því að heilabilaðir tjá sig ekkert endilega með orðum og þá er nauðsynlegt að kunna að meta það samskiptamunstur sem viðkomandi notar, og virða það.

Aðstandendur þessa einstaklinga eiga oft erfitt, þeir finna fyrir sektarkennd, sorg og hræðslu. Það er í verkahring okkar hjúkrunarfólksins að hjálpa aðstandendum í gegnum þessa erfiðleika, þar sem það er svo mikilvægt að aðstandendur, ættingjar og vinir haldi áfram að njóta samvista hvert við annað. Það er ákaflega mikilsvirði fyrir íbúa hjúkrunarheimila að fá fólkið sitt í til sín. Þó svo að starfsfólk geri sitt besta við umönnun þá jafnast ekkert á við nærveru ættingja sem hafa ferðast saman í gegnum lífið.

Við þessi vistaskipti hins aldraða er gott að taka með hluti að heiman, hluti sem viðkomandi þykir vænt um, t.d. myndir, teppi eða uppáhalds rúmfötin. Einnig er sniðugt að taka myndaalbúm með þar sem það getur létt lund að skoða myndir af ættingjum og vinum. Oft heyrir maður setningar eins og „ hann þekkir mig ekki lengur svo það þíðir ekkert að heimsækja hann“ Þetta er alrangt því heilabilaðir njóta þess að fá fólk sem það hefur þekkt í heimsókn, það finnur einhver tengsl. Margt er hægt að gera í heimsóknum til fólks með heilabilun eins og t.d. skoða gömul albúm, nudda hendur viðkomandi með kremi, tala um gamla daga, spila á spil, lesa dagblöðin, hlusta á tónlist, ganga um garðinn ofl. Samverustundirnar þurfa ekki að taka langan tíma í einu en ég get lofað ykkur því að þeirra verður notið. Mig langar að hvetja ættingja, vini og vandamenn að kíkja til okkar í heimsókn. Ég er handviss um að þið eigið eftir að njóta þess.

Búum öldruðum áhyggjulaust ævikvöld.

Ragnheiður Rafnsdóttir hjúkrunarfræðingur, HSSA.