Undirbúningur hófst að stórfelldri söfnun á Þvolbrúsum
Emil Þorsteinsson er jólagestur okkar á Hornafjörður.is í dag
Á fyrstu bernskuárunum komu jólin, þegar Uni Meik (Unnsteinn Guðmundsson) úr Sólbæ safnaði okkur strákunum saman og undirbúningur hófst að stórfelldri söfnun á Þvolbrúsum. Sú söfnun gat tekið nokkra daga og það sem gerði það líka mjög spennandi var að fara í söfnunarleiðangur akandi um alla Höfn í Fólksvagninum hans Una, sem var náttúrulega aðal farartækið í götunni ,,okkar" í þá daga. Stór þáttur af þessari stórkostlegu ljósasýningu hjá Unnsteini upplifði ég að Reynigerði (Hagatún 12), sem var æskuheimili mitt varð hluti að þessari ljósadýrð þar sem Unnsteinn fékk leifi til að hengja þvolbrúsaljósakeðjuna úr Reynigerði yfir í Sólbæ. Mér er líka minnisstætt frá þessum tímum þegar Hornfirskir bátar fóru í siglingar til Þýskalands og Englands, þegar maður smakkaði í fyrsta skipti, enskar Toffee karamellur og Makkintoss úr stórum járndunkum, það var þegar það var bragð af sælgætinu og maður fékk það, ef maður var heppin einu sinni ári. En það fór náttúrulega allt eftir því hvort pabbi hafði náð að safna saman blýi og kopar og semja um við einhverja sjómenn að taka þetta með í siglinguna og fá gott verð fyrir þegar út vær komið.
Það sem manni er líka minnisstætt frá þessum tímum þegar allur undirbúningurinn fór í gang innan dyra og mamma byrjaði að baka og það kom þessi góði ilmur af bakkelsi og eins þegar pabbi hafði keypt epla og appelsínukassa sem voru geymdir undir tröppunum sem leiddu upp á loftið hjá okkur. Það var ólýsanleg symfónía af ilmi sem fór um húsið og þegar eldhús innréttingarnar voru lakkaðar þá fór lyktarskynið á flug , þá vissi maður að nú væru jólin að nálgast . Fyrstu árin á aðfangadagskvöld var borðaður steiktur lambahryggur með brúnuðum kartöflum og rauðrófum sem komu náttúrlega úr siglingum og það var Bóbó hennar Heiðar frænku Vilhjálmsdóttur sem hafði séð um þau innkaup það var svo nærtækt, þau leigðu uppi á lofti hjá okkur og hann stundaði sjómennsku. Og hann hafði náttúrlega séð fyrir innkaupum á Libbys blönduðum dósaávöxtum sem var notað í dessert með léttþeyttum rjóma.
Það var alltaf Malt og Appelsín blanda borin fram í jólaglerkönnu með matnum og þá glerkönnu mátti einungis nota á jólunum. Það skeði á hverjum jólum þegar við vorum ungir og óreyndir gosdrykkjumenn að við Ari bróðir lágum afvelta eftir jólamatinn af of miklu gosdrykkja þambi og tók það hluta úr kvöldi áður en við jöfnuðum okkur og gátum farið að opna jólagjafirnar, enn þetta þjálfaðist nú allt saman með árunum.
Eins var mikið tilhlökkunarefni seinna meir þegar það komu jólapakkar frá Þýskalandi til mömmu okkar , það var allt jafn spennandi að opna þá og voru þeir sérstaklega spennandi ef að það var Lübeker marzipan í kassanum.
Jú allt voru þetta mjög góðar minningar en það er eitt sem mér er minnisstætt frá þessum tímum og það voru Kanaböllin sem haldin voru út á Stokksnesi af Bandaríska hernum. Það var ekki i umræðunni hjá honum pabba mínum að ég færi að skemmta mér með Amerikönum út á Stokksnesi, það bara kæmi ekki til mála. Mamma var nú alltaf frekar hlynnt því að við drengirnir gætum farið að skemmta okkur með Amerikönunum , enn pabbi gaf sig aldrei . En eitt árið varð að reyna á mína eigin sjálfstæðiseiginleika og ég hreint og beint ,,tók mér leifi" Ég man að ég stóð við Steinabúð, sá gráu Kanabílana við Sindrabæ, tók skyndiákvörðun hljóp að einum bílunum skutlaðist upp í hann ,sat eins og steingervingur og horfði hvorki til hægri né vinstri og lét sem ekkert væri en var bæði spenntur, hvernig jólaball skyldi bíða mín enn þó allra mest hvað skyldi bíða mín þegar heim kæmi. Jólaballið fór bæði fyrir ofan garð og neðan, það eina sem ég man var að allt bragðaðist af kanel og sólberjum og þegar heim kom barðist ég áfram fyrir sjálfstæði mínu.Þannig að þetta varð fyrsta og síðasta kanaballið sem ég fór á.
En nú bý ég ,,Julefrokostens" Danmörku og er allt hér á fullu í jólaundirbúningi.
Við í fjölskyldunni höfðum þá ánægju að hitta félaga í Jólafrokostfélagi Hornafjarðar um síðustu helgi og gaf það yl og birtu hér í skammdeginu. Við erum líka þeirrar ánægju njótandi að í Desember sé mikið um fjölskylduafmælisboð og þá fer ekki eins mikið fyrir stórbakkelsi fyrir jólin , enn ein uppskrift er ómissandi með jólakaffinu á aðfangadagskvöld og eru það Lene´s Vanillekranse.
Og að lokum vil ég nota tækifærið Hornfirðingar góðir að óska ykkur gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári.
Lene´s vanillekranse
60-70 stk.
250 g hveiti
200 g smjör , hér má einungis nota smjör
½ vel hrært egg
150 g sykur
Vanillu korn úr einni vanillustöng
50 g fínhakkaðar hýðislausar möndlur.
Blandið/hrærið öllu saman í skál , geymist í kæli , minnst ½ tíma.
Skiptið deiginu í 2-3 hluta , notið hakkavél með form sem hefur takkaða kanta.
Skerist í 8-10 cm langa hluta , myndið hringi.
Hringina setur maður ofnplötu með bökunarpappir.
Bakast miðja vegu í bökunarofni við 200°C i 8-10 mínútur, þegar þær fá ljósbrúnan lit eru þær tilbúnar.
Velbekomme
Emil og fjölskylda
Skrifa athugasemd