Og kirkjugestir syngja saman jólasálmana
Jólagestur okkar 1. desember er Hildigerður Skaftadóttir
Það líður að aðventunni, haustið varla liðið og stutt síðan nýútsprunginn fífill kinkaði til mín kolli, neðan við Fiskhólinn.
Framundan tími ljósanna, tæpur mánuður þangað til sólin fer að hækka aftur á himninum og hlýja okkur í bakið.
Fyrir nokkrum árum rakst ég inn í verslun á Ítalíu og lenti í skrýtnu og skemmtilegu spjalli við eigandann. Skemmtilegast fyrir það að konan talaði eiginlega bara ítölsku. Hún rak augun í mynd af Jökulsárlóni á kortinu mínu, og fór að spyrja mig hvaðan ég væri, jú hún hafði hugmynd um að Ísland væri í norðri og var full af áhuga að vita meira um lífið okkar þar, hvort ekki væri dimmur og langur veturinn.
Þegar ég fór að reyna að svara henni eftir bestu getu, uppgötvaði ég að mér fannst veturinn okkar hvorki dimmur eða langur. Hér ættum við hlý og góð hús, - og desembermánuðurinn, dimmasti mánuðurinn okkar týndist,- hyrfi í allskonar skemmtilegt stúss, með tónleikum og ljósum allsstaðar, úti og inni. Gamall siður væri á Íslandi að halda löng jól,- þar sem vinir og fjölskyldur reyndu að hittast sem mest. Annan sið hefðum við sem tengdist þessum tíma, allar nýju jólabækurnar, sem kæmu út, fyrir hver jól. Þegar heldur færi að róast í hátíðarhaldinu myndum við hella okkur í bóklesturinn. Fljótlega eftir hátíðarnar væri farið að lengja daginn og kominn tími til að fara að hreifa sig úti. Samtalið okkar skemmtileg blanda af ensku, ítölsku og handapati.
Þetta kostulega samtal hefur stundum komið upp í huga minn og undirstrikað hjá mér, á einhvern hátt, hvað heppin við erum með landið okkar og lífið hér.
Jólaundirbúningurinn okkar hefst með stórtiltekt og viðringu úr öllum skápum, þegar fólkið loks er komið í hús eftir fjallaferðir og flakk sumarsins. Pottar og pönnur skrúbbuð, koparinn fægður, gluggarnir pússaðir, reynt að nota dönsku aðferðina að láta glansa það sem á að glansa. Þar með upptalið. Kökubakstur er í lágmarki, ekki má borða kökur lengur. Samt kemur nú alltaf piparkökulykt í húsið !
Jólapósturinn, kveðjurnar til vina og vandamanna er þáttur í jólaundirbúningnum sem við leggjum mikið upp úr. Kveikjum á kertaljósum, komum okkur vel fyrir, reynum að gefa okkur góðan tíma. Jólakortin til okkar opnum við aldrei fyrr en allt er komið í ró, á aðfangadagskvöld,- það er alveg heilög stund.
Kirkjustarf, tónlist og tónleikar hafa sett svip sinn á aðventuna okkar gegnum árin, hvort sem það hafa verið aðventukvöld, nemendatónleikar, kórarnir eða annað. Það er alltaf gefandi og gott.
Við erum svo heppin að jólasveinninn okkar, hann Bassi, kemur og er hjá okkur um jólin. Þá er oft glatt á hjalla, mikið spilað og spaugað.
Það hefur vakið mikla lukku litlu (og stóru) jólagestanna okkar þegar hópur rauðklæddra sveina hefur komið trallandi, í traktorskerrunni, með jólapakka á aðfangadagsmorgun. Það má ekki á milli sjá.hverjum finnst mest gaman að þeirri heimsókn.Víst er um það að þeir næra vel jólabarnið í manni, sveinkarnir ! Lengi vel komu fjölskyldurnar okkar af Reykjavíkursvæðinu og áttu með okkur jólin, ásamt okkar fólki hér, og eigum við öll dýrmætar minningar frá þeim samverustundum, með honum langafa.
Seinustu árin höfum við verið við jólamessuna í litlu fallegu kirkjunni á Stafafelli í Lóni, þar sem kirkjugestir syngja saman jólasálmana, notaleg rólegheit og hátíðleiki.
Að lokum langar mig að senda sérstaka kveðju, til þeirra, sem á einhvern hátt eiga um sárt að binda. Bið um að helgi jólanna færi þeim, og okkur öllum, birtu og yl í hjarta.
Megi friður og góðar hugsanir fylgja okkur inn í aðventuna.
- Hildigerður Skaftadóttir.
Jóla- ísinn minn
4 eggjarauður
¾ dl strásykur
6 dl rjómi
75 gr valhnetukjarnar
50 gr blokksúkkulaði ( dökkt)
1 1/2 dl rauð og græn cocktailber
Þeyta rauður og sykur vel. Rjóminn léttþeyttur.
Blandað varlega saman.
Saxa hnetur og cocktailber, þessu bætt saman við.
Hellt í vel kæld form. Fryst í a.m.k. 4-5 klst.
Smakkast afar vel með góðum kaffibolla.
Skrifa athugasemd