Heyrði uppskriftina af koníaksfrauðinu í útvarpinu
Jólagestur okkar 3.desember er Bjarni Ólafur Stefánsson
Aðfangadagskvöld hefur verið svo gott með sama sniði öll þau jól sem ég hef upplifað, 23 talsins. Mismargir hafa verið á heimilinu í hvert skipti, mest 7 þegar báðar systur mínar og ömmur voru heima, og minnst 3 þegar ég hef verið einn með foreldrum mínum. Öll þessi 23 ár hafa verið eldaðar rjúpur þó ýmislegt hafi verið eldað með þeim en nánar verður farið út í það á eftir. Hlustað er á messuna kl. 18 á gömlu Gufunni og maturinn byrjar almennt um það leyti. Á síðustu árum hefur sá tími sem farið hefur í borðhald heldur lengst þar sem einkasonurinn er orðinn rólegri þegar kemur að pakkaopnun. En öll 23 jólin hef ég haldið á Silfurbraut 13 og verður það snið óbreytt þessi jól.
Þessi jólin ætla báðar systur mínar að koma með sínar fjölskyldur og amma gamla frá Neskaupstað kemur líka. Þetta verða því fyrstu jólin sem ég er ekki yngstur og frekastur.
Eins og áður kom fram var ýmislegt eldað með rjúpunum á aðfangadag. Það helgaðist af matvendi minni og Vilborgar eldri systur minnar en rjúpur voru ekki merkismatur í okkar huga. Mamma reyndi auðvitað alltaf að gera okkur til geðs því ekki gat það liðist að við værum hungruð fram á jóladag þegar hangikjötsveisla stórfjölskyldunnar er haldin. Vanalega fengum við gúllas sem var í miklu uppáhaldi hjá okkur systkinunum en ein jólin var ég á öðru máli. Ég vildi saltkjöt. Það var nú ekki flókið mál og fór svo að með rjúpunum þau jól var soðið saltkjöt. Fyrrnefnd amma mín frá Neskaupstað var hjá okkur þessi jól og hefur hún aldrei verið mikið fyrir rjúpurnar þó hún borði þær, líklega af kurteisi einni saman. Hún horfði á mig japla á saltkjöti með girndarsvip þangað til hún náði að peppa sig upp í að biðja um. Auðvitað var það minnsta málið og það besta sem hún fékk voru fiturendurnar sem ég skar í burtu. Á seinni árum hefur áhugi minn á saltkjöti minnkað verulega og borða ég það ekki nema í algjörri neyð. Rjúpan er komin í fyrsta sætið.
Ég ætla ekki að gefa ykkur uppskrift af saltkjöti og baunum heldur af svokölluðu koníaksfrauði sem hefur verið eftirrétturinn á Silfurbrautinni í um 15 ár. Eftir margra ára rjúpnaskytterí og skíðaferðir lá pabbi í hnémeiðslum og heyrði uppskriftina af koníaksfrauðinu í útvarpinu. Hefur það verið lagað síðan. Þetta er enginn royalbúðingur og krefst þess að kokkurinn leggi hluta af sál sinni í gerð frauðsins. Vanalega var það gert á Þorláksmessukvöldi en eftir margra ára þróun og betrumbætur telur kokkamafía Silfurbrautarinnar, ég og móðir mín ásamt dyggum smökkurum, að betra sé að gera það að morgni aðfangadags svo það falli ekki um of fyrir kvöldið. En uppskriftin er svohljóðandi:
1 dl rjómi
1 dl koníak
300 gr brætt súkkulaði, má ekki sjóða við bræðslu
4 eggjarauður
5 blöð matarlím (sett í ískalt vatn)
½ l þeyttur rjómi
4 eggjahvítur stífþeyttar
100 gr sykur
Rjómi + koníak sett í pott ásamt súkkulaðinu og hitað að suðu. Eggjarauðunum hellt út í og því næst matarlíminu. Nú kemur þeytti rjóminn og að lokum eggjahvíturnar + sykur sem áður hefur verið þeytt saman. Hellt í skál og látið standa í kæli í að minnsta kosti 6 klst.
Jólakveðjur,
Bjarni Ólafur Stefánsson
Skrifa athugasemd