Jólagestir
Signý Guðmundsdóttir
Signý Guðmundsdóttir

21.12.2009 Jólagestir

Ég naut þeirra forréttinda þar sem ég var yngst að fara fyrst í baðið og síðan strákarnir eftir aldri.

Jólagestur okkar 21. desember er Signý Guðmundsdóttir

 

Fyrstu jólaminningar mínar eru eftir að ég fluttist ásamt foreldrum mínum og þrem bræðrum í Þorgeirsstað frá Efra-Firði í Lóni en þar átti ég heima til fjögurra ára aldurs. Undirbúningur jólanna hófst með því að hreingera húsið hátt og lágt og mikið fannst mér gaman þegar ég gat farið að hjálpa til við það en þá voru bara kolavélar og allt var kolsvart inni af reyk og óhreinindum. Það var svo yndislegt þegar allt var orðið skínandi hreint og fínt, munurinn var svo mikill, nú er þetta ekkert gaman að hreingera  þar sem lítill munur sést þar sem engin reykjandi eldstæði eða lampar eru notuð. Jólabaksturinn var hefðbundinn, mamma bakaði m.a. alltaf  hálfmána, gyðingakökur  og skornar tertur sem allt var í uppáhaldi hjá okkur krökkunum

Oftast fengum við, bræður mínir þrír og ég, ný föt fyrir jólin og á aðfangadag klukkan fjögur (e.h) vorum við drifin í bað í stóran trébala sem komið var fyrir á stofugólfinu og baðvatnið hitað á eldavélinni. Ég naut þeirra forréttinda þar sem ég var yngst að fara fyrst í baðið og síðan strákarnir eftir aldri.

Þegar jólahátíðin gekk í garð kl.18 var kveikt á jólatrénu sem pabbi hafði einhvern tíma smíðað og á því voru 18-20 kerti og á toppnum var helgimynd af Maríu og Jesúbarninu máluð  á málm og snerist myndin í hitanum frá kertunum, þetta þótti okkur  krökkunum óskaplega fallegt og hátíðlegt og svo sungum við jólasálmana. Jólamaturinn á aðfangadagskvöld var  alltaf ,þegar hægt var að koma því við,  steikt kálfakjöt  alveg einstaklega ljúffengur matur og á jóladag borðuðum við kalt hangikjöt. Að sjálfsögðu var alveg bannað að spila það kvöld.  Á jóladagsmorgun færði mamma okkur krökkunum alltaf  kakó og kökur í rúmmið og það var nú aldeilis notalegt.. Ein mesta hátíðin var þegar við fórum í jólaboð í Volasel  sem oftast var á annan í jólum. Þar var svo margt fólk  og mér fannst allt svo fínt og fallegt og þar var mikið spilað á spil oft á fleiri borðum. Ekki var mikið um sælgæti á þessum árum en mamma bjó alltaf til súkkulaði, hún sauð saman smjör ,kakó og rjóma,  hellti blöndunni á stórt fat og lét hana kólna, skar súkkulaðið svo í bita og bar á fatinu inn í stofu- þetta var konfektið okkar og mikið fannst okkur það gott. Ég var a.m.k. orðin 10 ára þegar við fengum fyrst ávexti  og það var stór stund. Myndabækur voru kærkomnar jólagjafir  og ég man hvað ég var alsæl þegar Sigurjón frændi minn sendi mér Mjallhvít og dvergana sjö og sú bók varð hreinlega  gatslitin a f notkun.

Þegar ég fór sjálf að búa reyndi ég að halda í eitthvað af þessum gömlu góðu hefðum frá æskuheimilinu en þegar tengdafólk mitt kom í heimilið reyndi ég að aðlaga okkar jólahefðir svo allir gætu sem best notið sín.

Sendi ykkur góðar óskir um gleðileg jól og farsælt nýtt ár.

Signý Guðmundsdóttir

 

Draumadísir:

600 gr. hveiti

250 gr. sykur

250 gr. smjörl.

11/2 tesk. kanill

2 tesk. kakó

1 tesk natron

3 tesk lyftiduft

2 msk. sýróp

1 egg

3 msk. mjólk

 

Deigið hnoðað og síðan rúllað í lengjur og skorið eða sett í hakkavél. Gott að leggja kökurnar saman neð smjörkremi á milli eða setja glassúr á þær.

 

Senda grein

Skrifa athugasemd

(til að fyrirbyggja ruslpóst)


 




Þetta vefsvæði byggir á Eplica