Þannig viljum við hafa jólin okkar, kærleiksrík og ljúf.
Jólagestur okkar 5.desember er Arnborg S. Benediktsdóttir
Jólin, hátíð ljóssins nálgast. Ég finn jólin koma nær og nær. Ef ég er heppin fæ ég eitt og eitt jólakort á vinnuborðið mitt löngu fyrir aðventuna.
Við í kórnum förum líka að æfa jólalögin strax í byrjun nóvember, svo að þau taka sér fastan sess í huganum. En jólakortin og jólalögin koma mér svo sannarlega í jólaskapið.
Í 30 ár höfum við Þorgeir haldið jólin okkar hér í Reykjavík með börnunum okkar og svo bættust við tengdabörnin og ömmu og afabörn. Við höfum tekið jólasiðina frá bernskujólunum með okkur en jafnframt búið okkur til okkar eigin siði.
Á fyrsta degi aðventu fær smápartur af sköpunargleðinni útrás. Hver einasti aðventukrans sem búinn er til á heimilinu er fallegri en nokkurn tíman áður hefur sést. Ég fæ alltaf stjörnur í augun yfir aðventukrönsunum mínum og allir í kringum mig fá stjörnur í augun líka. Stjörnurnar eru smitandi og þær flæða um allt heimilið og gefa birtu og il. Auðvitað eru kransarnir alltaf hver öðrum líkir, en svona er allt sem viðkemur jólunum. Fallegt og gott. Þegar börnin voru lítil voru líka alltaf bakaðar piparkökur og málaðar, ef tími var til á fyrsta degi aðventu.
Þá var líka mikið að gera á þessum opinbera vettvangi ef svo má segja, eins og títt er hjá barnafólki. Skólalúðrasveitin kom öllum í jólaskapið með tónleikum, jólaföndur í skólum og leikskólum, litlujól og kirkjuferðir þar sem kveikt var á englakertinu og öllum hinum.
Lengi vel fórum við alltaf niður á Austurvöll þegar kveikt var á jólatrénu þar. Mér finnst alltaf mjög hátíðlegt að vera þar þegar ljósin eru tendruð á þessu stóra tré, maður finnur gleði og eftirvæntingu allt í kringum sig.
Jólaföndur eða konfektgerð er ekki mjög fyrirferðamikil í jólaundirbúningi, það er misjafnt milli ára. Ég er svo heppin að karlmennirnir í fjölskyldunni er sérlegir spekúlantar í konfektgerð og öllum matartilbúningi, kvenþjóðin er meira í skreytingunum. En allir finna sinn farveg og að vera saman, hlægja saman, þykja vænt um hvert annað, það er aðalatriðið.
Sá góði siður að fara og finna sér jólatré út í skógi var innleiddur á okkar heimili frá Danaveldi fyrir nokkrum árum af Ásu Lind dóttur okkar og hennar fjölskyldu. Einhverja helgina á aðventunni er haldið út í „guðsgræna náttúruna“, sem er yfirleitt gaddfreðin og ef heppnin er með okkur, stundum hvít á þessum árstíma. Þessar ferðir finnst mér að hafi alltaf verið farnar í frosti og byl. Ýmist upp í Hvalfjörð, upp í hlíðar Úlfarsfellsins og víðar. Oft er erfitt að finna rétta tréð en það hefur samt alltaf tekist eftir mikið puð og tuð. Stundum eru þessi tré lítil þegar þau eru söguð niður en fylla svo út í stofuna þegar þau eru komin á sinn stað sem jólatré. Engu líkara en að þau þenjist út! Sum trén eru ekki sérlega falleg þegar þau koma í hús, það gerist þegar er mjög kalt og hvasst og allir búnir að eyða alltof löngum tíma í að leita að rétta trénu. Veðrið hefur þó aldrei stoppað okkur. Heitt kakó, jólasmákökur og mandarínur í nesti er nóg til þess að enginn finnur fyrir kuldanum, allir verða rjóðir í kinnum og glaðir. Trén hafa öll orðið býsna falleg þegar er búið að hengja jólaskrautið á greinarnar.
Þessi nóvember er búinn að vera svolítið ólíkur öðrum nóvembermánuðum. Hrönn okkar kom í stutta heimsókn frá Ítalíu og þar sem hún sá ekki fram á að fá reykt svín og bláberjafrómasinn hennar Ásu ömmu í eftirrétt á jólunum, var reynt að uppfylla hennar óskir. Haldið var „ fyrirfram jólaboð“ með pakkarugli. Pakkaruglið gerði stormandi lukku og er vafalítið komið á listann yfir ómissandi siði og skemmtilega samveru á aðventu. Svona verða hefðirnar til. Rétt eins og með jólasúpuna sem var upphaflega hugsuð fyrir frændsystkinin sem voru flest á kafi í jólaprófunum og foreldrarnir á Hornafirði. Jólasúpudagurinn, sem er ákveðinn með stuttum fyrirvara var lengi vel haldinn hér á okkar heimili og byrjaði með að nokkur svöng ungmenni mættu. Nú er hann haldinn þar sem hentar það árið og síðast var fjöldinn milli 30 - 40. En nú eru það ekki bara svangir námsmenn sem mæta, fjölbreytnin í hópnum hefur aukist til muna.
Skreytingarnar á heimilinu eru fullkomnaðar á Þorláksmessu, jólatréð skreytt og óheyrilegur fjöldi af kertaskreytingum búinn til þann dag og dagana á undan vegna ótakmarkaðrar sköpunaráráttu og tilraunastarfsemi í skreytilist. Í hádeginu á aðfangadag borðum við fjölskyldan möndlugrautinn. Okkur fannst það besta lausnin því allir voru alltaf of saddir fyrir möndlugraut á aðfangadagskvöld en í hádeginu þennan dag eru allir svangir. Jólin sem nú eru að koma verða líka ólík þeim fyrri þar sem við verðum bara tvö við jólaborðhaldið á aðfangadagskvöld og Þorgeir fer á vakt kl. hálf átta. Svona er lífið, kaflaskipt. En við ætlum að nota okkur þetta og breyta út af matarhefðinni á aðfangadagskvöld og borða önd í stað hamborgarahryggs. Við komumst upp með það núna en matarhefðum á heimilinu á aðfangadagskvöldi hefur ekki mátt hrófla við. Ég á heldur ekki von á því að sitja ein allt kvöldið, það er reiknað með mér til að fylgjast með þegar pakkar verða opnaðir hjá litlu fólki hér í nágrenninu.
Á jólum hugsum við gjarnan til baka, til kærleiksríkra og ljúfra bernskujóla. Þannig viljum við hafa jólin okkar, kærleiksrík og ljúf. Með bestu óskum um góða og notalega aðventu og friðsæl og gleðileg jól.
Arnborg S. Benediktsdóttir
Uppskrift að skonsum sem eru vinsælar á jóladagsmorgni:
200 gr hveiti, 2 msk sykur, 1 tsk salt, 6 tsk lyftiduft, 2 egg, 3,5 dl mjólk
Allt hrært saman, steikt á pönnukökupönnunni við vægan hita. Þetta dugar í 3 botna. Uppáhaldsáleggið sett á skonsurnar og skreytt með einhverju gómsætu sem manni dettur í hug.
Skrifa athugasemd