Hvar seturðu krossinn á laugardaginn?
Hæverskri kosningabaráttu lýkur senn. Lítið hefur borið á yfirboðum milli framboða nema oddviti Framsóknarmanna bauð undirrituðum í sund og eitthundrað metra kapphlaup en efndi hvorugt svo auðvitað vann ég hundrað metrana og synti einn.
Það er svo sem engin nýlunda að ekkert sé að marka loforð Framsóknarmanna, verra er þó að byrja að svíkja sín kosningaloforð fyrir kosningar. Betra er að temja sér hæversku eins og oddviti Samfylkingarinnar, benda bara á næsta land og segja, “þeir redda öllu”.
Það er deyfð yfir íslenskri pólitík, Guðni hættur, andskotann enginn hagyrðingur eftir í þinginu, sem sagt allt á niðurleið.
Hvað er til ráða, eru til lausnir? Hugleiðum aðeins af hverju svo illa er komið fyrir stjórnmálahreyfingum yfirleitt.
Svo virðist sem enginn einstakur atvinnustjórnmálamaður nema þingmenn Vinstri hreyfingarinnar Græns framboðs þori að viðra persónulega skoðun sína. Það er stórmerkilegt að hlusta á aumkunarvert málavafstur þingmanna Íhaldsins. Væringar milli Norður og Suður Kóreu eru hjómið eitt í þeirra augum miðað við hvernig við lítum útreiðina sem Íhaldið veitti okkur síðustu tvo áratugi, reyndar með dyggum stuðningi meðreiðarsveina sinna.
Siðblinda er örugglega slæm blinda. Kannske er ég siðblindur og ímynda mér bara tilveruna byggða á arfleifð Íhaldsins. Hvað um það, ég er dómharður og tel mig hafa til þess full efni.
Mér er mjög umhugað um að halda þessu héraði öllu í byggð. Mörg fallegustu bæjarstæði landsins eru hér, um það vitna myndir margra þekktra atvinnuljósmyndara.
Vatnajökulsþjóðgarður kemur til með að ná yfir mjög drjúgan hluta þessa héraðs, mun stærri en í hinum héruðunum. Þess vegna er eðlilegt að krefjast stærri hlutdeildar í verkefnum tengdum þjóðgarðinum. Ég verð að segja og sný ekkert aftur með það að yfirstjórn þjóðgarðsins á auðvitað að vera hér í héraði. Hvert einasta býli hér hefur Vatnajökul sem norðurgafl síns húss og því er eðlilegt að svo sé málum skipað.
Hefur þú lesandi góður hugleitt hvaða afleiðingar það gæti haft fyrir sveitarfélagið ef stórt og öflugt fyrirtæki eins og Skinney/Þinganes mundi hætta starfsemi einn góðan veðurdag?
Leggjum staðreyndir á borðið.
Getum við hugsað okkur þetta sveitarfélag án útgerðar og fiskvinnslu?
Úthlutaðar aflaheimildir eru undirstaða reksturs Skinneyjar/Þinganess. Við búum við það að þessar heimildir eru framseljanlegar, sem þýðir að hægt er að leigja þær eða hreinlega selja þær varanlega. Það er ekkert í íslenskum lögum sem bannar þessu öfluga fyrirtæki að selja hvert einasta kíló. Ef enginn á staðnum vill eða getur keypt, sjáum við í hvers konar stöðu okkar samfélag er, óvissan er allt of mikil. Það er dálítið sérkennilegt að tala um sameign þjóðarinnar í einu orðinu og svo verslunarvöru útgerðaraðila í því næsta en vera samt að tala um sama hlutinn.
Ég hef ætíð haldið því til streitu að úthlutaðar aflaheimildir ættu ekki að vera framseljanlegar. Sá sem fær úthlutað aflaheimild og leigir hana síðan frá sér, hefur bersýnilega ekkert við hana að gera og ef eitthvað hið minnsta siðferði þrifist innan íslenskrar stjórnsýslu ætti þjóðin sem eigandi auðlindarinnar að njóta góðs af leigunni en ekki hinn virðulegi kvótahafi sem lætur ekki einu sinni svo lítið að greiða skatt af leigutekjunum.
Ekki hefur heyrst hið minnsta andvarp, nema ef vera skyldi feginsandvarp frá sumum kjörnum fulltrúum í sveitarstjórn hvað varðar sjávarútveginn enda ekki að furða þar sem þar ríða hetjur um héruð með fulla malpoka silfurs eftir að hafa selt sameign þjóðarinnar burt úr héraðinu og án þess að greiða eina staka krónu til samfélagsins fyrir dygga þjónustu. Það sem mér svíður sárast er hvað sægreifarnir virðast hafa steingleymt því að eitt sinn öfluðu þeir sér reynslu sem skilaði sér í því að þeir fengu kvótaúthlutun. Voru þessir menn einir á sínum bátum eða hvaða hugmyndafræði er að baki þessari endemis þvælu.
Maður hefur heyrt þann fyrirslátt að útgerðarmaðurinn hafi hætt öllu sínu (peningum) í viðleitninni að stofna útgerð. Til hins ber að líta að eitt hættulegasta starf er einmitt sjómennskan, starf þeirra einstaklinga sem stunduðu sjóinn, sem gerði það að verkum að útgerðin sem þeir unnu hjá fékk úthlutað kvóta sem svo skyndilega var orðin markaðsvara útgerðarinnar. Það er staðreynd að fráleiga er bara hagur útgerðar en tilleiga er á kostnað bæði útgerðar og áhafnar.
Lesandi má ekki skilja það svo að ég hafi heyrt því fleygt að Skinney/Þinganes sé að selja úthlutaðar heimildir. Ég er bara að lýsa því að þessi aðferð er fær, mjög greiðfær vegna þess hvernig öngstígum okkar annars ágæta fiskveiðstjórnunarkerfis er háttað. Framsal heimilda er böl sem kjörnum fulltrúum í sveitarstjórnir ber skilyrðislaus skylda til að krefjast stöðvunar á.
Allt tal um fyrningarleiðir eða annað líkt því er mjög villandi. Enginn getur útskýrt hver endalok verða sem þýðir að ósátt verður áfram.
Öflugasta atvinnugreinin í okkar sveitarfélagi er sjávarútvegurinn.
Hvernig skyldi standa á því að oddvitar flokkanna minnast ekki aukateknu orði á sjávarútveginn í sínum stólræðum? Getur verið að þarna sé um vanþekkingu að ræða eða er þetta bara þöggun. Ef um vanþekkingu er að ræða, er það alveg óásættanlegt vegna ríkra hagsmuna sveitarfélagsins. Við þessu verður að fást svar fyrir kosningar.
Það er fróðlegt að skoða lista hrunflokkanna. Á þeim eru einmitt nöfn “sægreifa”. Skyldu þeir hafa greitt skatt af sölu aflaheimilda, heimilda sem við öll eigum.
Þórbergur Torfason
Skipar 3. sæti VG.
Skrifa athugasemd